ورود به سیستم
Preview
سیستمهای زیرپوشش
پایاننامهها
طرحهای پژوهشی
نقشهها
عکسها
چندرسانهها
راهنماها
نحوه ورود به سیستم
راهنمای کلی زیرسیستمها
جستجوی ساده
جستجوی پیشرفته
نحوه ثبت پایاننامه
تماس با ما
شما میتوانید نظرها و پیشنهادهای خود و یا اشکالهای سایت را به نشانی زیر ارسال کنید
software@ut.ac.ir
برخی لینکها
برخی لینکهای مهم
دانشگاه تهران
مرکز انفورماتیک دانشگاه تهران
پایگاه اطلاعرسانی تخصصی دانشگاه تهران
Adobe Acrobat
جزئیات پایان نامه
رکورد شماره ی 40540
عنوان (عنوانها):
مسئوليت مدني ناشي از اعمال پزشكي (با مطالعه تطبيقي)
نویسنده (نویسنده ها):
كاظمي، محمود
همکاران:
كريمي، عباس
(مشاور علمی)
مصلحي عراقي، علي حسين
(مشاور علمی)
صفائي، حسين
(راهنمای پایان نامه)
گرایش:
دانشگاه تهران . دانشكده حقوق وعلوم سياسي . گروه حقوق خصوصي . حقوق خصوصي واسلامي
مقطع تحصیلی:
دکتری تخصصی
تاریخ دفاع:
1384
برساخت:
ح, 303 ص.:
زبان اثر:
فارسی
نوع پایان نامه:
شماره ثبت:
LP2022
شماره بازیابی:
LP2022
محلهای نگه داری:
- كتابخانه دانشكده حقوق و علوم سياسي (ثبت: LP2022 بازیابی: LP2022)
- كتابخانه مركزي -تالار اطلاع رساني (ثبت: 35229)
نمایه ها:
مسئوليت مدني
/
پزشكان
/
خطاي شغلي
/
جبران خسارت
/
فقه
/
مطالعات تطبيقي
/
حوادث شغلي
Civil liability = Civil responsibility
/
Physicians
/
Malpractice
/
Compensation=Indemniification
/
Islamic law
/
Comparative studies
/
Occupational accidents
چکیده (فارسی):
مسئوليت مدني پزشكي ، از دو جهت قابل بررسي است ، زيرا تعهدي كه پزشك (يا صاحب حرفه پزشكي ) در برابر بيمار دارد ، داراي دو جنبه است : از يك سو پزشك متعهد است ، تلاش نمايد تا بيماري شخص را درمان كند؛ اين تعهد پزشك از نوع تعهد به وسيله است. پزشك نسبت به عدم حصول درمان مسئوليتي ندارد ، مگر اينكه مرتكب تقصير شود . اين جنبه از مسئوليت پزشكي مورد بحث نيست و موضوع تحول آن نيز مطرح نبوده است و حكم آن در تمام نظام هاي حقوقي يكسان است. از سوي ديگر پزشك متعهد است درجريان معالجه و اعمال پزشكي ايمني بيمار را حفظ نمايد ، تا زيان جديدي به او وارد نشود (تعهد ايمني ) ؛ هرگاه مسئوليت پزشكي به صورت مطلق مطرح مي شود منظور مسئوليت ناشي از نقض اين تعهد ايمني است و زيان هايي كه در جريان معالجه يا در نتيجه عمل پزشكي به بيمار وارد مي شود. مسئوليت پزشكي تحولات زيادي به خود ديده است ، در حاليكه در عصر باستان پزشكان بطور مطلق مسئول زيان هاي وارد بر بيمار بودند، به مرور حرفه پزشكي تقدس خاصي پيدا كرد و پزشكان در برابر بيماران از هر نوع مسئوليتي مبري بودند. از قرن 18 به بعد ابتدا در فرضي كه پزشك مرتكب تقصير سنگين مي شد و سپس در فرض ارتكاب هر نوع تقصيري مسئول شناخته شد؛ بدينسان در نظام سنتي مسئوليت پزشكي مبتني بر تقصير بود. در فقه اسلامي نيز برخلاف شهرت موجود، مسئوليت پزشكي مبتني بر تقصير است . اما با گسترش فناوري و ابداع روش هاي جديد (وخطرناك) درمان ، اعمال پزشكي نسبت به گذشته خطرناك تر شده و حوادث پزشكي افزايش يافت ، به گونه اي كه نظام سنتي مسئوليت مدني پزشكي براي جبران زيان وارد بر قربانيان حوادث پزشكي كافي نبود. اين امر موجب تحول جديد در مسئوليت پزشكي گرديد. ابتدا نظام سنتي مسئوليت مدني پزشكي اصلاح گرديد ؛ بدن معنا كه با استفاده از ابزارهايي كه دكترين و رويه قضايي در اختيار داشت (فرض تقصير ، تقصير مجازي و امارة سببيت و ... ) اثبات شرايط مسئوليت مدني آسان گرديد و در برخي موارد مسئوليت نوعي پزشكي پذيرفته شد ( به عنوان مثال ، در مسئوليت ناشي از انتقال خون آلوده يا زيان ناشي از وسايل پزشكي و ... ) .در مرحله بعد اين تحول به سمت ايجاد نظام خاص جبران خسارت ناشي از حوادث پزشكي پيش رفت و در حال حاضر در كشورهايي نظير فرانسه ، فنلاند ، سوئد و ... نظام خاصي براي جبران زيان هاي ناشي از حوادث پزشكي ايجاد شده است. به نظر مي رسد در نظام حقوقي ما نيز در كنار نظام مسئوليت مدني پزشكي ، بايد نظام خاصي براي جبران حوادث پزشكي ايجاد شود.
چکیده (انگلیسی):
ندارد
ذخیره:
فایل 15 صفحه اول
،
فایل تمام صفحه ها
<
صفحه اصلی
|
پایاننامهها
|
طرحها
|
نقشهها
|
عکسها
|
چند رسانهها
>